عظيم عظيم پور
133
امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى)
بهتر آن است كه پرتوى از سخنان رساى آن امام شجاع و دلاور بىنظير تاريخ بشر را در اين زمينه بازگو كنيم تا از زبان خودش به برخى از مفاهيم شجاعت در عرصههاى مختلف برسيم . شجاعت امام ( ع ) در ميدانهاى نبرد امام ( ع ) از زمانى كه پا به سن گذاشت ، در كنار رسول خدا ( ص ) در تمام ميدانهاى نبرد حضور داشت ، و تنها در جنگ تبوك بود كه به دستور خود پيامبر ( ص ) براى مراقبت اوضاع به عنوان جانشين آن حضرت ، در شهر باقى ماند و از آنجا كه على ( ع ) عشق و علاقه زيادى به مصاحبت و همراهى رسول خدا ( ص ) و مشاركت در جنگ داشت ، اظهار داشت كه آيا با شما نيايم ؟ رسول خدا ( ص ) فرمود : « امَا تُحِبُّ انْ تَكُونَ مِنّىِ بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسَى ! » ؛ آيا دوست ندارى كه در نزد من مقام و منزلت هارون را در نزد موسى داشته باشى ! امام ( ع ) در تمام ميدانهاى ستيز در كنار رسول خدا ( ص ) عالىترين مرحله شجاعت را به نمايش گذاشت و در جنگهايى كه پس از رحلت رسول خدا ( ص ) داشت در شجاعت و استقامت و جوانمردى چنان حماسهاى آفريد كه تاريخ مانند آن را به خود نديده است . امام ( ع ) براى دفاع از حق مىجنگيد و در عين شجاعت بر ايمانش افزوده مىشد : « وَلَقَدْ كُنَّا مَعَ رَسُولِاللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ والِه نَقْتُلُ ابائَنَا وَأَبْنَاءَنَا وَإِخْوانَنَا وَأَعْمَامَنَا . وَما يَزيِدُنَا ذلِكَ إِلّا ايماناً وَ تَسْلِيماً وَ مُضيّاً عَلَى الَلَّقم وَ صَبْراً عَلَى مَضَضِ الْأَلَمِ و جِدّاً فِى جِهَادِ الْعَدُوَّ » « 1 » ؛ ما در ميدان كارزار با رسول خدا ( ص ) بوديم . پدران ، پسران ، برادران و عموهاى خويش مىكشتيم و در خون مىآلوديم ، اين خويشاوند كُشى ما را ناخوش نمىنمود ، بلكه بر ايمانمان مىافزود كه در راه راست پابرجا و در سختيها شكيبا و در جهاد با دشمن كوشا بوديم .
--> ( 1 ) . نهجالبلاغه ، خطبه 56 .